Dat is sterk afhankelijk van je camera. Er is hiervoor tegenwoordig eigenlijk geen algemene richtlijn meer te geven.
Afhankelijk van de intensiteit en beweeglijkheid van het noorderlicht, ga je andere instellingen willen gebruiken.
Bijvoorbeeld bij zeer beweeglijk noorderlicht, wil je de sluiertijd kort genoeg instellen om te voorkomen dat je de fijne structuren door elkaar heen gaat vastleggen. Dit moet dan weer gecompenseerd worden met een hogere ISO-waarde.
Wanneer het noorderlicht zwak is, kan je met een lange sluitertijd en hoge ISO fotograferen. Om bijvoorbeeld ook een stukje van de Melkweg vast te leggen samen met het noorderlicht. Maar zodra het noorderlicht intensiveert, maak je de ISO best meteen kleiner om een overbelichte opname te voorkomen.
Wanneer je personen scherp een beeld wil brengen samen met het noorderlicht, pas je het diafragma best aan naar een hogere waarde, zodat je meer scherptediepte creëert. Lees bijvoorbeeld eens over de “hyperfocal distance” of “hyperfocale afstand”. de ideale scherpstelafstand in de fotografie om maximale scherptediepte te creëren. Wanneer je hierop scherpstelt, loopt het scherpe gebied van de helft van deze afstand tot in oneindig.
Wanneer je een landschap wil fotograferen wil je dan weer juist een kleinere diafragmawaarde gebruiken.
Een ideale lens is een lens met f1.4 a f2.8 en een bereik van 14 mm a 24 mm.
Je zoekt best vooraf al uit hoe je lens perfect scherp staat op oneindig. Sterren zijn dan perfecte puntjes.
De Arcticans gids zal je uiteraard graag op weg helpen.
