Oktober 2022. Ik ben net thuisgekomen van mijn vakantie naar Griekenland. Op zich niks bijzonders, waarschijnlijk zijn er met mij heel veel mensen net thuisgekomen van een zonvakantie, maar voor mij is het wel heel bijzonder. Ik heb nl eindelijk weer gevlogen na 22 jaar niet te hebben gevlogen. 22 jaar geleden kreeg ik last van paniekaanvallen en durfde daardoor o.a. niet meer te vliegen. Afgelopen lente ben ik na talloze therapieën begonnen met EMDR. Dit voelde zo goed dat ik het ineens aandurfde om samen met een vriendin een vliegvakantie te boeken.

Mijn koffer staat nog in de huiskamer en ik ben heel erg blij. Meteen schieten er allerlei scenario’s door mijn hoofd. Ik durf weer te vliegen dus… Waar wil ik nu heen, wat staat er nog op mijn bucket list, het liefst zsm voordat ik misschien weer een terugval krijg. Ik heb geen zin om te lang te wachten dus het liefst deze winter nog, maar ik wil niet te ver vliegen. Meteen schiet het door mijn hoofd: LAPLAND!

Ik vraag collega’s, familie die al naar Lapland geweest zijn waar zij heen zijn geweest en met welk reisbureau. Daar kwam deels een duidelijk antwoord uit, met Voigt Travel. Maar waarheen? Iedereen was ergens anders geweest.

Al snel duik ik het internet op en hoewel ik erg laat ben met boeken vind ik een reis die aan mijn ‘wensen’ voldoet. Ik doe een vreugde dansje in m’n eentje door de woonkamer. Ik ga naar Fins Lapland! Rest mij alleen nog het geduld om nog even 5 maanden te wachten voordat de reis gaat beginnen.

18 maart. Verleden week heb ik een app van Voigt Travel gekregen over waarschuwingen/alerts mbt de kans op het Noorderlicht, een hoop metertjes waar ik nu nog niks van begrijp, maar dat zal zeker goedkomen. Om 6.10 vertrekt het vliegtuig. Dat betekent rond 4.00 op Schiphol. Ik besluit de nacht over te slaan en mijn zoon brengt me rond 3.00 richting Schiphol, dikke knuffel en daar sta ik dan. Slik en zucht, wel alleen vliegen dit keer. Ik wacht totdat de schermen boarding aangeven en ren daarna pas door de douane richting Gate 18 waar ik als een van de laatste instap.

Ik ben ondertussen zo moe dat ik waarschijnlijk boven Groningen al in slaap ben gevallen.
Ineens word ik wakker door een stem door de intercom: we gaan landen. Fijn.

Het sneeuwt in Rovaniemi, een klein vliegveld op de grens van Lapland. De koffers zijn er snel en ik meld me bij de gids die ons op staat te wachten. We hebben een groep van 26 mensen, ongeveer 50% Nederlanders en 50% Belgen. Nadat we in onze transfer bus zijn ingestapt krijgen we een korte introductie, de eerste stop is nl Santa Claus Village en dat is ongeveer 10 minuten rijden van het vliegveld. We worden hier even ‘losgelaten’ om rond te kijken, evt souvenirs te kopen of iets te eten. Ik vond het persoonlijk vooral leuk omdat je precies op de Poolcirkel zit. Even de eerste foto’s maken. Ook ben ik bij toeval getuige van een huwelijksaanzoek, ze zei ja…….. en ik en medeomstanders klapten uitbundig.

Na 1.5 uur weer de bus in.
De reis naar Luosto waar het hotel staat duurt ongeveer 1.5uur en we krijgen tijdens deze reis zeer uitgebreide informatie over Finland, Luosto, excursies, eten, drinken, Finse gewoontes en het Noorderlicht. We hebben het geluk dat we tijdens de hele reis zelfs 3 gidsen hebben. Ik geniet van de informatie en het uitzicht vanuit de bus. Wat een sneeuw zeg. Er wordt ons nog een QR code gegeven van een app die gemaakt is door alle NLs sprekende gidsen in Lapland die bij Voigt Travel werken: articans.com Heel erg handig, je hebt bv toegang tot de appgroep, je kan zien wat er op het programma staat en je kunt er zelf foto’s uploaden. Voordat ik het weet zijn we al op de plaats van bestemming.

Koffers eruit, hotelkamer sleutel gekregen, alles goed en snel geregeld en ik plof op m’n bed. Ik ben er. Even bijkomen en ongeveer een uurtje later krijgen we een wandeltourtje door Luosto. Waar zit de supermarkt, waar zijn de plekken om af te spreken om het Noorderlicht goed te zien, waar word je verwacht als je een excursie gaat doen. Op deze laatste plek krijgen we ook een thermo- overall, sokken, laarzen en handschoenen. Deze mag je de hele week bij je houden, perfect.

Daarna weer terug naar het hotel. Ik plof weer even op mijn bed. Check de app, volgende op het programma is eten om 18.00. Om 18.45 word ik wakker…. Heb ik me mooi verslapen.

Snel naar de eetzaal.

Er staat een goed dinerbuffet klaar en we krijgen tijdens het eten een briefing over het Noorderlicht. Het sneeuwt nog steeds dus de kans is nihil dat we deze avond iets gaan zien. We gaan na het eten nog wel naar 1 van de plekken waar we tijdens het tourtje door Luosto langs zijn gelopen, een Finse hut waarin we een vuurhaard kunnen aansteken, heel erg sfeervol. Het hout ligt klaar voor gebruik in een ander hutje en er is ook een wc aanwezig. Er wordt lekker gekletst over en weer en langzaam, ieder op zijn eigen tempo, lopen we terug om te gaan slapen, het blijft nl nog steeds sneeuwen. Het Noorderlicht gaan we echt niet zien vanavond.

In mijn kamer laat ik de gordijnen half open, heerlijk dat uitzicht op de sneeuw. Nu lekker slapen.

Als ik wakker word schijnt de zon door mijn kamer. Heeeeerlijk, ik ben in Finland. Eerst ontbijten vandaag en daarna een excursie met sneeuwscooters. Ik heb er zin in!

Na een goed ontbijtbuffet lopen we naar het centrale punt van Lapland Safaris en krijgen we helmen en uitleg over hoe de sneeuwscooter te besturen is en aan welke regels we ons moeten houden, incl handgebaren.

De zon schijnt en we rijden/glijden/roetsen over de sneeuw door de prachtige omgeving. Soms stoppen we even zodat we wat foto’s kunnen maken. Ongeveer halverwege hebben we een langere pauze. Tijd voor koffie of thee met een Fins koekje en foto’s maken. Ook hier weer een hutje met haard erin die brandt om even op temperatuur te komen.

Na deze pauze gaan we weer op pad terug. Je kan hier evt wisselen van plek op de sneeuwscooter.

Terug op ons centrale punt leveren we onze helmen in en hebben de rest van de dag tot het avondeten voor onszelf. Ikzelf besluit even een paar dingen te kopen in de supermarkt, loop een klein rondje en ga daarna terug naar mijn kamer om even te douchen en me om te kleden. ’s Avonds hebben we weer een uitgebreid dinerbuffet met briefing over eventueel Noorderlicht. De kans is klein dat we het gaan zien, maar wel aanwezig!

Iedereen is enthousiast. Ieder voor zich loopt naar het aangegeven punt waar de kans het grootst is dan we iets zouden kunnen zien. Geen verplichting, je mag ook naar de bar of je bed induiken. Onze gidsen, alle 3 gek op het Noorderlicht en het fotograferen daarvan, gaan in ieder geval. Ik loop uiteraard ook naar de plek. Camera en statief mee. Omdat het de dag ervoor behoorlijk gesneeuwd heeft is het even ploeteren door de sneeuw, zet je 1 stap verkeerd, beland je ongeveer tot je middel in de sneeuw. Uiteindelijk heeft iedereen zijn plekje gevonden. Het is even worstelen met de camera en het statief en nu maar hopen dat ik de camera juist heb ingesteld. We moeten een behoorlijk tijdje wachten en iedere stap die ik maak om een beetje warm te blijven eindigt dieper in de sneeuw. Op een gegeven moment begin ik het echt koud te krijgen en ben het een klein beetje beu. Alles zelf doen als je in je eentje bent. We hebben nog niks gezien en ik besluit om naar het hotel terug te gaan en mijn spullen weg te brengen.

Ik ben toch wel benieuwd of het Noorderlicht zich laat zien en besluit zonder camera weer terug te lopen en terwijl ik terug loop hoor ik mensen schreeuwen, niet van degenen bij onze groep maar ergens anders. Ik loop daarheen en voor het eerst in mijn leven zie ik (met blote ogen) het Noorderlicht aan de hemel…. Wowww! Genietend van het schouwspel maak ik op de gok wel een paar foto’s met mijn telefoon. Ook daarop is het goed te zien.
Na een tijdje verdwijnt het licht en loop ik terug naar mijn kamer. Mijn eerste keer Noorderlicht! Meteen een paar appjes naar het thuisfront. Verder heb ik heb weer heerlijk geslapen.

Dag 2 dat ik wakker word in Finland, dag 3 in Finland. Na weer een uitgebreid ontbijt heb ik vandaag een individueel geboekte excursie staan. IJsvissen. Met een sneeuwscooter roetsen we weer door de prachtige omgeving. Dit keer zit ik alleen op de scooter en ik merk dat dat toch wat moeilijker gaat dan met z’n tweeën, met meer gewicht. We komen uit bij een meer waar we in een inham handmatig gaten boren in het ijs, valt nog niet mee om door 1 meter ijs te komen. Dan het water ijsvrij maken met een zeef/schepje en daarna een klein hengeltje met aas erin hangen. Het lijkt simpel. Toevallig zijn er ook een paar mensen van de groep en 2 van de gidsen mee op deze excursie.

We doen een poging een visje te vangen maar bijten willen ze niet. Wel bij een Fin die ondertussen bij ons in de buurt is gaan zitten, hij haalt er in korte tijd zo’n 12 naar boven. Ook 1 van de gidsen had nog geluk.

Daarna weer op de sneeuwscooter en via een andere weg terug naar Luosto
’s Avond weer een lekker dinerbuffet en weer de briefing over het Noorderlicht. De kans op het zien van het noorderlicht was zeer klein en ik besluit om naar mijn kamer te gaan, wat te lezen even naar muziek te luisteren en ik ben daarna snel in slaap gevallen.

Vandaag alweer dag 4 In Finland. Ook vandaag heb ik een individuele excursie geboekt. Een husky Safari. Pas om 13.00 verzamelen. Dat is ook wel eens lekker, even wat langer slapen en rustig ontbijten. Rond 13.00 meld ik me weer bij Lapland Safaris en met een groep (deels weer bekenden) worden we met een bus naar een Husky farm gebracht. Zodra ik de bus uitstap hoor ik de husky’s al huilend blaffen en tekeer gaan. Is dat een goed teken?

We krijgen van een vriendelijke Finse vrouw een uitleg over hoe je een huskyslee moet besturen. Volgens mij nog best pittig. 1 iemand zit in de slee onder een dekentje terwijl de ander achterop de slee staat en een beugel vasthoudt. Je moet mee hangen, tegenhangen, remmen…mee rennen als we heuveltje op zouden gaan en weer de handgebaren.

Met degene waar ik de slee deel had ik afgesproken dat ik de hele tijd achterop zou gaan staan (je kon nl halverwege ook wisselen van plek)
Door weer een prachtige omgeving rennen de honden over een geprepareerd pad. Het was best spannend en inspannend!

Na de slee rit van ongeveer 2-2.5uur krijgen we nog een uitleg over de Husky Farm en kunnen we nog even bij de 6 maanden oude puppy’s kijken. Daarna worden we weer met de bus teruggebracht naar Luosto.

’s Avonds tijdens het dinerbuffet krijgen we weer informatie over de kans op het Noorderlicht. De kans is vandaag behoorlijk, dus we raken weer enthousiast. Een groep besluit om boven op de heuvel te gaan kijken en er blijft een groep beneden om te gaan kijken.

Ik kies er zelf voor om beneden te blijven en al snel nadat het echt donker is zien we de eerste verschijnselen van het Noorderlicht! We blijven een tijd staan en genieten van het mooie spektakel, maken foto’s en langzaam gaat iedereen weer zijn eigen weg. Sommigen blijven uren staan, anderen gaan wat eerder weg.

Ik heb geen idee hoe lang ik heb staan genieten, maar op een gegeven moment ben ik ook teruggegaan om naar bed te gaan.

Weer word ik uitgerust wakker, dag 5 van de reis terwijl de zon op me schijnt. Wat een geluk met het weer hebben we. Vandaag staat er een gezamenlijke excursie op het programma die om 15.00 start. Dus weer een rustige ochtend wakker worden en op mijn gemak ontbijten. Na het ontbijt heb ik wat rondgewandeld en daarna meld ik me weer bij Lapland Safaris en we worden met de hele groep naar een punt gebracht waar we met speciale voertuigen boven op de heuvel worden gebracht. Hier is een amethist mijn. Wat een prachtig uitzicht hier…. Mooie besneeuwde bomen en een uitzicht over de omgeving.

We krijgen eerst informatie over de mijn en daarna mogen we zelf de mijn in om ons geluk te beproeven. Alle steentjes die in onze handpalm passen mogen we nl zelf meenemen. Ik zelf vind 3 kleine stukjes amethist, die gaan mooi mee naar huis.

Daarna de mijn weer uit en we krijgen iets te drinken en een soort pannenkoek met jam erop.

Als volgende staat er een sneeuwschoenwandeling op het programma. Ondertussen zijn we getuige van een prachtige zonsondergang. Je blijft hier foto’s maken.

Daarna worden we naar een restaurantje halverwege de heuvel gebracht waar een vuurtje brandt en waar we weer iets te drinken aangeboden krijgen. Weer een prachtige omgeving met de laatste zonnestralen die door die bomen heen pieken.

In het restaurantje krijgen we een typisch Fins diner. Eerst een bospaddenstoelen soep, daarna gerookte-gegrilde zalm met aardappelpuree. Ik houd eigenlijk niet zo van zalm, maar dit was heerlijk, als dessert nog een zwaar maar lekker chocolade taartje.

Na de maaltijd worden we weer naar boven gebracht, hopelijk om het Noorderlicht te zien.

Het is ondertussen erg koud geworden boven, er staat een venijnige wind. Ik schiet nog wel een paar foto’s maar zo met het blote oog is er niet veel te zien. Er is teveel bewolking. We besluiten om met z’n allen naar beneden te gaan en terug te gaan naar het hotel. Het Noorderlicht laat zich daar ook niet zien dus ik lig op tijd in mijn bed. Wel nog even gekeken op mijn camera en tot mijn verbazing zag ik dat het Noorderlicht boven op de heuvel wel degelijk aanwezig was, alleen niet met het blote oog.

Dag 6 van mijn reis. Dag 6 alweer…. Overmorgen weer naar huis…. Ik heb weer een lekker ontbijt. Vandaag staat er weer een gezamenlijke excursie op. Ik heb de tijd tot ongeveer 16.00 om te toen wat ik wil. Ik besluit om een fiets te huren en een stuk te gaan fietsen.

Het is weer prachtig weer. Fietsen op een elektrische fat bike. Wat een uitdaging. Gelukkig elektrisch, want dat heb je wel nodig in de sneeuw. Ik heb de fiets voor 3uur gehuurd en die uren vliegen voorbij, heerlijk gefietst. ’s Middags loop ik naar de voet van de skipiste om daar iets te drinken.

2 van onze gidsen zitten hier ook even te genieten van een drankje, ze zijn gespannen en super enthousiast tegelijkertijd.. dit heeft te maken met het Noorderlicht, nu al, om 2uur ’s middags.. Alle wijst er namelijk op dat er een hele grote kans is dat het Noorderlicht vanavond wel eens heel spectaculair zou kunnen zijn. Er is een Coronaal gat, de BZ waarde is flink negatief (dat is positief) en de zonnewind is enorm positief, alleen jammer dat het voorlopig nog licht is…

Rond 16.00 verzamelen we ons om naar een rendierfarm te gaan. We worden opgehaald bij het hotel en gebracht met een bus.
Eerst krijgen we informatie over de rendierfarm, daarna krijgen we de kans om de rendieren die dichtbij in een wei staan te voeren. Sommigen dieren zijn heel schuw, anderen rukken ongeveer de brokjes uit je handen.

Daarna gaan we naar een oergezellige hut (Kota) om daar te genieten van weer een typisch Finse maaltijd. Dit keer rendier suddervlees met gestampte aardappelen en wilde bessensaus. Ik heb heel even moeite om dit te eten. We hebben net ook van die lieve diertjes gevoerd…. Maar ik moet toegeven, het smaakte bijzonder lekker.

Tijd voor een toetje krijgen we niet door het enthousiasme van onze gidsen, de kans op het Noorderlicht is zo groot dat we besluiten eerder met de rendier sleeën op pad te gaan. Dit keer is het een super relaxte tour. We hoeven alleen maar in de slee te zitten, de rendieren zijn met elkaar verbonden aan de sleeën. Langzaam glijden we door een bos en we zien inderdaad het Noorderlicht al verschijnen. Achterover leunen en genieten van het uitzicht.

We stoppen ergens halverwege in de buurt van een moeras die nu bevroren is. Er ontstaat een soort van gekte, paniek, dolle enthousiasme. Bijna rennend met m’n camera en statief kom ik ook bij de open vlakte aan. Ik heb eigenlijk geen woorden voor wat er allemaal vervolgens gebeurt… Van alle kanten barst het Noorderlicht los. Je ziet gewoon explosies van kleuren. Een vuurwerk van Noorderlicht. Groen, geel, blauw, rood, paars, overal om ons heen. Je kan gewoon geen kant op kijken zonder het Noorderlicht te zien. We staan zo’n beetje met z’n allen te dansen, springen en gillen van plezier. Maar ook stilte, ik weet niet wat ik mee maak. Dit is gewoon geweldig, dit is echt niet in woorden uit te leggen. Foto’s maken, maar ook gewoon genieten van het prachtige spektakel die boven ons plaatsvindt. Het lijkt wel in scene gezet. Dit is niet normaal, zo mooi.

In de buurt van waar we gestopt zijn staat ook weer een klein hutje met een haard erin, daar kan je je weer even opwarmen. Het is namelijk ook ontzettend koud (-37 graden hoorde ik later) Dus het is soms even opwarmen en weer teruglopen om te genieten van het moois aan de hemel.

Tenslotte is het dan toch echt tijd om terug te gaan met de rendieren. Ik zag dat de vacht van de dieren ook compleet bevroren was, het water dat ondertussen uit m’n neus en ogen liep was ook bevroren.

Nog altijd genietend van het uitzicht glijden we weer langzaam terug naar de rendierfarm. Hier moet je wel even van bijkomen…

Terug bij de rendierfarm gaan we met de bus terug naar het hotel. Het Noorderlicht blijft maar doorrazen… Sommigen zoeken hun bed op. Anderen gaan nog naar het Noorderlicht kijken. Ik besluit om ook nog even mee te gaan. Het blijft maar doorgaan, wat een belevenis!

Uiteindelijk besluit ik zelf ook om weer terug te gaan naar het hotel, het is gewoon heel erg koud. Je moet gewoon ergens een beslissing nemen.
Super voldaan val ik op m’n bed. Wat heb ik net meegemaakt! Dit ga ik nooit meer vergeten!

’s Morgens word ik wakker met een ontzettend grote glimlach op mijn gezicht! Wat een avond gisteren… dan besef ik dat mijn laatste dag in Finland is aangebroken… Wat is dat snel gegaan. Na het ontbijt heb ik de dag voor mezelf, geen excursies vandaag. Alles lekker rustig aan. Na het ontbijt begin ik al wat dingen in te pakken. Daarna toch lekker naar buiten. Het is nog steeds mooi weer. Flinke wandeling gemaakt en nog even genieten van de omgeving en toch maar een paar souvenirs gekocht.

Deze dag neem ik ook eens een lunch in het hotel, er is van alles te krijgen. Vandaag ook weer een prachtig mooie dag qua weer. Daarna nog een beetje verder inpakken en ’s avonds het laatste avondmaal. Tijdens het eten krijgen we te horen dat het Noorderlicht vanavond hoogst waarschijnlijk weer aanwezig zal zijn. Wat een geluk hebben wij!

Na het eten en nog een beetje meer inpakken pak ik voor de laatste keer mijn camera en statief en loop naar 1 van de plekken waar het Noorderlicht, mocht het komen, goed te zien is. En we hebben inderdaad weer geluk. Het Noorderlicht is weer fantastisch mooi te zien. Nogmaals, wat een geluk.

Nog meer foto’s maken, op je rug in de sneeuw liggen en genieten van de mooie kleuren die voorbij komen. Ik kan bijna huilen van geluk. Wat een week! Alles gedaan wat ik wou doen en daarbij ook prachtig mooi Noorderlicht gezien en er foto’s van kunnen maken. Wat een top week!

Na een paar uur besluit ik dat het toch tijd is om terug te gaan naar het hotel. Morgen vroeg op om te ontbijten en daarna het vertrek naar het vliegveld. En ik heb nog niet alles ingepakt. Nog even een drankje in de bar en daarna naar mijn kamer. Bijna alles is ingepakt en nu maar proberen te slapen.

De laatste dag dat ik wakker word in Finland is aangebroken. Vandaag een vroeg ontbijt want we worden om 8uur opgehaald door de bus om naar het vliegveld te gaan. Ik prop de laatste dingen in m’n koffers en tas, lever mijn keycard in en dan is het zover. In de bus, naar het vliegveld en terug naar Nederland. Wat een belevenis. Ik stuur mijn zoon en mijn vader een berichtje dat alles volgens schema gaat. Beiden sturen een berichtje terug dat ze blij zijn dat ik weer naar huis kom en zijn benieuwd naar mijn verhalen. Ik realiseer me dat ik eigenlijk gewoon niet weet waar ik moet beginnen, zoveel moois meegemaakt!

Op Schiphol gedag zeggen tegen mensen, daarna de trein naar Rotterdam CS, wat een verandering van omgeving. In Rotterdam staat mijn zoon me op te wachten. Als we door de drukte van de stad zijn gereden staan we binnen 10min in de file. Welkom thuis…. Ik heb in ieder geval genoeg tijd om mijn verhaal te doen. Maar iedere dag heb ik weer nieuwe dingen te vertellen. Beetje blij om weer thuis te zijn, maar wat een fantastische vakantie was dit!

We are

Arcticans

Maximale dromen, maar minimale zorgen. Met tientallen jaren ervaringen met de werklaarzen aan in de Arctic zetten we samen met de Nederlandse reisorganisatie Voigt Travel jouw dromen om in de meest verantwoordelijke belevenissen. Dat zijn we plichtig naar jou, de Arctische natuur en onze lokale friends. Droom en reis je met ons mee? Want samen zijn we de Arcticans.